آقا محمد علي كرمانشاهي

46

مقامع الفضل

سؤال نه [ 55 ] : نيّت نماز وغسل وغيرهما ، از براي عوامى كه معنى آن را نمىفهمند ، به فارسي كردن بهتر است يا نه ؟ جواب : معنى هر نيّتى را در دل بايد قصد كند « 1 » به هر لفظ وعبارت كه باشد ، وعبرت به معنى است نه به عبارت ولفظ . سؤال نو [ 56 ] : أكثر حيض با أكثر نفاس مساوى است ؟ يا تفاوت دارد ؟ جواب : مساوى است ، واز براي ذات العادة همان عادت است به طريقي كه در حيض است ، واز براي غير أو ده روز است على الأظهر ، ليكن در ماه مبارك رمضان هرگاه خونش مستمرّ باشد تا هيجده روز يا بيشتر ، روزهء هيجده روز را قضا كند ، هرچند كه ذات العادة باشد ، وبعد از ده روز روزه گرفته باشد على الأحوط ، واللّه العالم . سؤال نز [ 57 ] : اگر كسى ببيند كه : مردى با حيواني مقاربت نموده « 2 » ، وبر أو مشخص شد كه وطى به عمل آمده ، يا ببيند كه نجس العين ظرفى را يا طعامي يا شرابى را ولوغ نموده ، يا از آن خورده ؛ ويقين بداند ؛ يا در طعام فضلهء موش ببيند ، واز اين قبيل چيزها را ببيند ، بر أو واجب است كه به صاحب حيوان ، يا به مؤمنان در خصوص وطى آن حيوان - از جهت اجتناب از لحم وشير وبار كردن آن - يا به رفقا در خصوص نجاست أطعمه وأشربه بگويد ، ومطّلع سازد ، يا

--> مورد تأييد قرار نداده است . محقق قمى رحمه اللّه در قوانين الأصول 2 : 281 در بحث تعادل وتراجيح ، أواخر قانون تعارض الدليلين عبارت تمهيد القواعد را نقل كرده ، واز ترجيح طرف تحريم خوددارى كرده است . واز فقهاى بزرگ اين زمان مرحوم آية اللّه خوئى رحمه اللّه در « التنقيح : 1 / 304 » مىنويسد : « وقلنا إن مع احتمال الوجوب ؛ وشيء من الأحكام الثلاثة مع القطع بعدم الحرمة ، أو احتمال الحرمة وأحدها مع القطع بعدم الوجوب يتمكن العامي من الاحتياط والإتيان بالعمل رجاء أو تركه باحتمال مبغوضية من غير حاجة إلى التقليد فيه » . ( 1 ) ه‍ : كرد . ( 2 ) الف : كرده .